ทำงานอย่างไรให้มีความสุข

เรื่องมีอยู่ว่า เราพึ่งมาทำงานใหม่ เลยกลายเป็นเด็กใหม่ในออฟฟิศ ที่นี่คนเก่าๆเค้าก็ทำกันมา 5-15 ปี พนักงานหญิง 5 คน เป็นบริษัทขายอุปกรณ์ตกแต่งบ้าน เรามาทำงานที่นี่แรกๆก็พูดคุยทั่วไป แต่คุยไม่ค่อยเยอะเพราะเป็นเด็กใหม่ มีรุ่นน้องคนนึง นางทำมา 5-6 ปีแล้ว อาทิตย์แรกนางก็คุยดีแต่ก็ไม่ได้เยอะอะไร เพราะเราทำคนล่ะตำแหน่งกัน (เราเป็นพนักงานธุรการ นางเป็นพนักงานขาย) แต่เราก็ออกมาช่วยขายบ้างเวลาลูกค้าเยอะ อย่างที่บอกเรามาทำงานใหม่ เราไม่ได้รู้จักสินค้าทุกตัว อาจจะมีบ้างที่เราต้องถามว่าสินค้าตัวนี้คืออะไร แต่นางก็ไม่ค่อยบอกเราหรอก บางครั้งเราถามนางก็ทำไม่ได้ยินบ้าง ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง หลังๆมานี่ไม่ตอบเลยจ้าาาาา เราเลยต้องไปถามหัวหน้าเรา หัวหน้าก็บอกก็สอนงานดี เป็นแบบนี้ทุกวันจนตอนนี้เราเลิกถามเค้าล่ะ นางพูดดีกับทุกคนน่ะ แต่กับเรานางไม่พูด ช่วงพักกลางวัน ที่นี่พัก รอบ 11 โมง กับเที่ยงตรง รอบล่ะ 3 คน ซึ่งเราได้รอบเที่ยงรอบเดียวกับนาง มีอยู่วันนึงนางพูดกับรุ่นพี่ที่พักพร้อมกันว่า “ถ้านางไม่ชอบใคร นางก็จะไม่คุยด้วย ไม่อยากคุย”นางก็พูดให้เราได้ยินเราเลยรู้ตัวและถอยห่างนาง นางอยู่ตรงไหน เราจะไม่อยู่ตรงนั้น นั่งกินข้างเราก็จะนั่งห่างนางไปเลย เวลาลูกค้ามาซื้อของนางก็จะทำเนียนทำเป็นคุยโทรศัพท์กับลูกค้านอกออฟฟิศ และแน่นอนเมื่อไม่มีใครขายของ เราต้องออกไปขายของ ขายทั้งๆที่บางครั้งไม่รู้จักสินค้า พาลูกค้าเดินวนรอบร้าน  ทุกครั้งที่นางทำตัวแบบนี้ เราจะอึดอัดมาก มันทำให้เรารู้สึกเบื่องาน หลังๆเราเริ่มรู้จักสินค้ามากขึ้น ได้เลยหายไปครั้งล่ะครึ่งชั่วโมง พอไม่มีลูกค้านางก็มานั่ง พอมีลูกค้านางเดินหนี มันทำให้เรารู้สึกเบื่อ รำคาญ หลายๆครั้งก็อยากลาออก แต่ช่วงเศรษฐกิจแบบนี้ งานหายาก เลยต้องจำใจทำต่อ เลยอยากถามความคิดเห็นทุกคนว่าทำงานอย่างไรให้มีความสุข เมื่อต้องอยู่กับเพื่อนร่วมงานที่กวนเส้นบาทาแบบนี้🙄